Προκειμένου να διασώσει τη συνταγματικότητα των ρυθμίσεων για τις οικιστικές πυκνώσεις (οικισμούς αυθαιρέτων στα δάση) προστρέχει το υπουργείο Περιβάλλοντος. Με τροπολογία το υπουργείο θα δώσει τον μανδύα νόμου στα κριτήρια ορισμού της οικιστικής πύκνωσης, επιδιώκοντας να αποφύγει τον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με την ίδια τροπολογία, το υπουργείο Περιβάλλοντος παρατείνει για τέταρτη φορά τη διαδικασία υποβολής αντιρρήσεων στους αναρτημένους δασικούς χάρτες, παρά τις πρόσφατες κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις ότι δεν επρόκειτο να δοθεί νέα παράταση.
Η τροπολογία κατατέθηκε σε σχέδιο νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης. Με τη ρύθμιση επαναλαμβάνεται ο ορισμός των «οικιστικών πυκνώσεων», δηλαδή των οικισμών αυθαιρέτων μέσα σε δάση οι οποίοι, εφόσον οριοθετηθούν από τους δήμους, εξαιρούνται από τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών (συγκέντρωση τουλάχιστον 50 κτιρίων, ελάχιστη έκταση 25 στρέμματα). Το νομικό εύρημα των «οικιστικών πυκνώσεων» προβλέφθηκε πέρυσι σε νόμο για τους δασικούς χάρτες (ν. 4389/16) και ακολούθως ο ορισμός της «οικιστικής πύκνωσης» εξειδικεύθηκε με απόφαση του τότε υπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Τσιρώνη. Η απόφαση αυτή προσεβλήθη στο ΣτΕ από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF και το ΓΕΩΤΕΕ και η απόφαση (Ε΄ τμήμα, αρ.1942/2017) εκδόθηκε περίπου πριν από ένα μήνα.
Το ΣτΕ στην πρόσφατη απόφασή του ξεκάθαρα υπέδειξε ότι ο ορισμός των οικιστικών πυκνώσεων έπρεπε να είχε δοθεί όχι με νόμο, αλλά με προεδρικό διάταγμα (το οποίο βέβαια υπόκειται σε προδικαστικό έλεγχο από το ΣτΕ, κάτι που προφανώς δεν επιθυμεί το υπουργείο). Αλλά κυρίως, υπέδειξε ευθέως την αντισυνταγματικότητα της ρύθμισης και λόγω σοβαρότητας παρέπεμψε το θέμα να δικαστεί στην Ολομέλεια.
Να σημειωθεί ότι στους 33 δασικούς χάρτες που βρίσκονται σήμερα υπό ανάρτηση, οι «οικιστικές πυκνώσεις» καλύπτουν 62.000 στρέμματα.
